…Całkowitej prawdy nie zna żaden człowiek na tym świecie. To co my, ludzie, nazywamy „prawdą” jest zaledwie jej szukaniem. Szukanie prawdy jest tylko możliwe w wolnej dyskusji. Dlatego ustrój komunistyczny, który tego zakazuje, musi być siłą rzeczy – wielką nieprawdą. Znalazłszy się tedy w świecie uznającym wolność jednostki i wolność myśli, winniśmy czynić wszystko, aby nie zacieśniać horyzontów myślowych, ale rozszerzać; nie zacieśniać dyskusji, a ją poszerzać. Józef Mackiewicz. Zwycięstwo prowokacji, 1962

1919 kwiecień 22, Wilno — Odezwa naczelnika państwa J. Piłsudskiego do mieszkańców b. Wielkiego Księstwa Litewskiego o powołaniu zarządu cywilnego ziemi wileńskiej.

Do mieszkańców byłego Wielkiego Księstwa Litewskiego.


Kraj nasz od stu kilkudziesięciu lat nie zna swobody, uciskany przez wrogą przemoc rosyjską, niemiecką, bolszewicką — przemoc, która nie pytając ludności, narzucała jej obce wzory postępowania, krępujące wolę, często łamiące życie.

Dziś w Muzeum Narodowym Litwy w ramach realizowanego od kilku lat programu otwartych czwartkowych wieczorów, poświeconych historii i historycznej kulturze, odbyło się spotkanie, poświęcone badaniom oraz przeglądowi zachowanej ikonografii, dotyczącej wileńskiego Zamku Górnego, jak też różnorodnym wizjom jego wykorzystania od wieku XV, kiedy to utracił walory twierdzy obronnej, do dziś.

Dziś na Uniwersytecie Wileńskim rozpoczęła obrady dwudniowa międzynarodowa konferencja naukowa, poświęcona 425 rocznicy zatwierdzenia Trzeciego Statutu Litewskiego z udziałem naukowców krajowych oraz z Białorusi, Polski i Ukrainy.

Dziś w Domu Sygnatariuszy naukowcy Litewskiego Instytutu Historii przedstawili świeżo wydaną książkę  „Lietuvos ir Lenkijos diplomatiniai santykiai 1938–1940 metais. Dokumentų rinkinys” (Stosunki dyplomatyczne między Litwą i Polską w latach 1938 – 1940. Zbiór dokumentów). Wydanie ukazało się pod redakcją dr Algimantasa Kasparavičiusa z Litewskiego Instytutu Historii oraz dr Pawła Libery z Polskiego Instytutu Stosunków Międzynarodowych.

14 października 1773 roku Sejm Rzeczypospolitej Obojga Narodów na wniosek króla Stanisława Augusta Poniatowskiego  w warunkach zagrożenia rozbiorem, odkładając dyskusję nad innymi tematami  i uważając oświecenie narodu za rzecz priorytetową powołał Komisję Edukacji Narodowej (KEN, pełna nazwa: Komisja nad Edukacją Młodzi Szlacheckiej Dozór Mająca) – centralny organ władzy oświatowej, zależny tylko od króla i Sejmu.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com