…Zaszedł bowiem podczas ostatniej wojny ciekawy paradoks historyczny na terenie Wschodniej Europy. Od Petsamo po Morze Czarne, wszystko co było demokratyczne z pochodzenia, a więc narody chłopskie jak Białorusini, Ukraińcy oraz te państwa, które zdobyły sobie niezależność niejako „rękami czarnymi od pługa”, Finlandia, Estonia, Łotwa, Litwa, uznały za wroga nr 1 - Związek Sowiecki. W jednolitym łańcuchu; jedynie „szlachecka” Polska i „kapitalistyczne” Czechy za wroga nr 1 uznały Trzecią Rzeszę, a z Sowietami zawarły przymierze. Józef Mackiewicz. O pewnej, ostatniej próbie i o zastrzelonym Bubnickim. Kultura, 1954

Dziś Instytut Historii Litwy stał się miejscem niecodziennego zgromadzenia historyków z wyższych uczelni i placówek naukowych Wilna i Kowna z kilku powodów.

Po pierwsze,  prof. Jūratė Kiaupienė przedstawiła koncepcję badań fenomenu kultury politycznej Wielkiego Księstwa Litewskiego w Europie. Jest to temat , który jak dotychczas nie doczekał się należytej uwagi ze strony badaczy, a jest niezwykle interesujący i aktualny w nawiązaniu do współczesnych realiów.

Zebranym została przedstawiona również nowa książka, wydana przez Instytut Historii Litwy, na treść której złożyły się artykuły 29 naukowców z Litwy, Łotwy, Niemiec, Polski, Rosji i Wielkiej Brytanii. Została ona wydana pt. „“ Lietuvos Didžiosios Kunigaikštystės istorijos kraštovaizdis” (Historyczny krajobraz Wielkiego Księstwa Litewskiego), przedstawiając polityczny, społeczny i kulturotwórczy obraz  Księstwa w okresie średniowiecza i nowych czasów.

Zebrani złożyli też jubileuszowe życzenia prof. Jūratė Kiaupienė, przypominając jej zasługi i niezwykle bogaty dorobek na niwie historii kraju, a szczególnie w dziedzinie historycznych  badań Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Na zdjęciach:
migawki ze spotkania w Instytucie Historii Litwy.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com