…Zaszedł bowiem podczas ostatniej wojny ciekawy paradoks historyczny na terenie Wschodniej Europy. Od Petsamo po Morze Czarne, wszystko co było demokratyczne z pochodzenia, a więc narody chłopskie jak Białorusini, Ukraińcy oraz te państwa, które zdobyły sobie niezależność niejako „rękami czarnymi od pługa”, Finlandia, Estonia, Łotwa, Litwa, uznały za wroga nr 1 - Związek Sowiecki. W jednolitym łańcuchu; jedynie „szlachecka” Polska i „kapitalistyczne” Czechy za wroga nr 1 uznały Trzecią Rzeszę, a z Sowietami zawarły przymierze. Józef Mackiewicz. O pewnej, ostatniej próbie i o zastrzelonym Bubnickim. Kultura, 1954

Wczoraj w Muzeum Teatru, Muzyki i Kina została otwarta wystawa pt. Historia pewnego teatru, przedstawiająca dzieje Teatru na Pohulance, który 12 października będzie obchodził setną rocznicę rozpoczęcia swojej działalności.
Mimo zmian politycznych i wydarzeń dziejowych, tytułu, kierunku działalności -Teatr niezmiennie przez wszystkie lata był jednym z ważnych wileńskich ośrodków sztuki teatralnej. Od roku 1986 w historycznym gmachu działalność kulturotwórczą prowadzi Państwowy Rosyjski Teatr Dramatyczny.

Dokumenty, zdjęcia, afisze, kostiumy i rekwizyty pozwalają poznać nie tylko losy Teatru, będące nieodłączną częścią historii Wilna, ale też odczuć jego ducha i poznać dorobek, na który łożyło kilka pokoleń twórców i aktorów.

Wystawa potrwa do 22 października.

Na zdjęciach: fragment wystawy; Teatr dziś.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com