…Wobec zazębienia interesów międzynarodowych, nie ma już dziś miejsca na suwerenności państwowe starego typu. Jeżeli jakiś naród chce pozostać suwerennym, winien rozumieć, że taka możliwość istnieje jedynie przez integralne włączenie się do wolnego świata. …Musimy zdać sobie sprawę, że zachodzi wielki proces przejścia od dotychczasowego „adwokatowania” interesom narodowym, do „adwokatowania” interesom ludzkim. Józef Mackiewicz. Zwycięstwo prowokacji, 1962

Dziś w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Litwy pod przewodnictwem wiceministra Evaldasa Ignatavičiusa odbyła się dyskusja pt. „O tradycji dyplomacji WKL w kontekście współczesnej dyplomacji”. Była ona poświęcona 220. rocznicy powołania Ministerstwa Spraw Zagranicznych

Rzeczpospolitej Obojga Narodów, którym kierował kanclerz Litwy Joachim Chreptowicz. Zebrani dyskutowali o sytuacji politycznej Litwy w drugiej połowie XVIII wieku, o znaczeniu powołania ówczesnego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, o osobowości Joachima Litawra Chreptowicza i dyplomaty Michała Kleofasa Ogińskiego.

W spotkaniu wziął udział i zabrał głos minister spraw zagranicznych Audronius Ažubalis, a także znani historycy z Litwy, Polski, Białorusi i Ukrainy.

Podstawowy referat na spotkaniu wygłosił dr Krzysztof Tracki, autor wydanej w wileńskim wydawnictwie „Czas” książki „Ostatni Kanclerz Litewski. Joachim Litawor Chreptowicz w okresie Sejmu Czteroletniego 1788 – 1792”.

Powyższa konferencji w MSZ dowodzi, iż w widoczny sposób dokonuje się na Litwie zwrot ku historycznej tradycji Wielkiego Księstwa Litewskiego, czego uosobieniem pozostawaje J.L.Chreptowicz. Otwartość władz Litwy na tę tradycję jest niezwykle budująca, mimo bieżących problemów notowanych w relacjach Litwy i Polski.

Na zdjęciu: prezydium spotkania, przemawia minister spraw zagranicznych Audronius Ažubalis.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com