
…Zaszedł bowiem podczas ostatniej wojny ciekawy paradoks historyczny na terenie Wschodniej Europy. Od Petsamo po Morze Czarne, wszystko co było demokratyczne z pochodzenia, a więc narody chłopskie jak Białorusini, Ukraińcy oraz te państwa, które zdobyły sobie niezależność niejako „rękami czarnymi od pługa”, Finlandia, Estonia, Łotwa, Litwa, uznały za wroga nr 1 - Związek Sowiecki. W jednolitym łańcuchu; jedynie „szlachecka” Polska i „kapitalistyczne” Czechy za wroga nr 1 uznały Trzecią Rzeszę, a z Sowietami zawarły przymierze. Józef Mackiewicz. O pewnej, ostatniej próbie i o zastrzelonym Bubnickim. Kultura, 1954
Dziś w Wileńskim Domu Oficerów zorganizowano spotkanie – dyskusję pt. Vysk. M.Valančiaus žingsnių aidas Vilniaus krašte (Echo kroków biskupa Motiejusa Valančiusa w
regionie wileńskim), poświęconą 215. rocznicy jego urodzin.
Przed zebranymi referatami, dotyczącymi udziału biskupa M. Valančiusa w propagowaniu kultury etnicznej i upowszechnianiu literatury w języku litewskim, wystąpili dr. Libertas Klimka, Irena Kubilienė oraz Gediminas Radzevičius.
22 lutego na scenie Narodowej Szkoły Sztuk im. M.K. Čiurlionisa z interesującym koncertem wystąpiła harfistka Aistė Baliunytė, wychowanka powyższej Szkoły, aktualnie
studiująca w Paryskim Konserwatorium Muzyki i Tańca. Była to nie lada okazja wysłuchania rzadkiego koncertu w mistrzowskim wykonaniu.
birbynė (piszczałka, duda, flet), w którym wzięli udział uczniowie szkół muzycznych z Wilna, Trok, Połągi i innych miast kraju w wieku 7 – 18 lat. Zwycięscy konkursu otrzymali liczne nagrody, ufundowane przez zespół sponsorów.
miłośnicy muzyki fortepianowej wysłuchali ponad godzinny koncert gościa, na program którego złożyły się utwory M. K. Čiurlionisa i A. Skriabina.
Miłośnicy twórczości Józefa Mackiewicza mają dziś nie lada powody do radości – w ciągu zaledwie kilku miesięcy na krajowym rynku wydawniczym ukazały się dwa jego dzieła w języku litewskim – Nie trzeba głośno mówić (Nereikia garsiai kalbėti, leidykla Brėdis) i Prawda w oczy nie kole (Tiesa akių nebado, leidykla Naujasis žydinis.
Aidai). Pamiętając o litewskim wydaniu z roku 2009 Drogi donikąd (Kelias į niekur, leidykla Aidai) – litewski czytelnik na podstawie tych trzech wydań może już wyrobić sobie pewien ułamkowy obraz, dotyczący postaci, skali wartości i dorobku Józefa Mackiewicza.
Wczoraj na ulicach Wilna pojawiły się pierwsze publiczne zaproszenia do udziału w Kiermaszu Kaziukowym, który odbędzie się w tym roku w dniach 4 – 6 marca.
Wczoraj licznie zgromadzeni w Wileńskim Ratuszu w przeddzień Dnia Niepodległości wilnianie oddali hołd pamięci śp. Alfonsasowi Svarinskasowi (1925 – 2014) – księdzu,
prałatowi, politycznemu działaczowi i wojskowemu kapelanowi, który za niezłomną postawę wobec sowieckiego okupanta był torturowany i prześladowany, a lata 1946 – 1956, 1957 – 1964 i 1983 – 1988 spędził w obozach Gułagu.
Niepodległości Litwy.
Odwiedza nas 144 gości oraz 0 użytkowników.