…Całkowitej prawdy nie zna żaden człowiek na tym świecie. To co my, ludzie, nazywamy „prawdą” jest zaledwie jej szukaniem. Szukanie prawdy jest tylko możliwe w wolnej dyskusji. Dlatego ustrój komunistyczny, który tego zakazuje, musi być siłą rzeczy – wielką nieprawdą. Znalazłszy się tedy w świecie uznającym wolność jednostki i wolność myśli, winniśmy czynić wszystko, aby nie zacieśniać horyzontów myślowych, ale rozszerzać; nie zacieśniać dyskusji, a ją poszerzać. Józef Mackiewicz. Zwycięstwo prowokacji, 1962

Pod takim tytułem dziś w Muzeum Narodowym Litwy została otwarta niezwykle interesująca wystawa, poświęcona postaciom litewskiej dyplomacji w ww. okresie historycznym. Te  unikalne przedsięwzięcie zostało zorganizowane wspólnym wysiłkiem Muzeum Narodowego, Ministerstwa Sprawa Zagranicznych, Centralnego Archiwum oraz Instytutu Historii Litwy.

Przed 72 laty 28 września 1939 faszystowskie Niemcy i Związek Sowiecki podpisały umowę o granicy i przyjaźni, będącą uzupełnieniem do paktu Ribbentrop-Mołotow i przekazującą Litwę z niemieckiej do sowieckiej sfery wpływów, w wyniku której Litwa została okupowana i włączona w skład „bratnich narodów”.  Z tej okazji w MSZ Litwy z udziałem ministra Audroniusa Ažubalisa odbyła się dyskusja na temat „Hitlerowska i stalinowska polityka niszczenia Europy: Litwa na mapie zakrwawionej ziemi”, podstawą której była świeżo wydana w języku litewskim w wydawnictwie „Tyto alba” książka „Kruvinos žemės. Europa tarp Hitlero Ir Stalino” autorstwa Timothy Snyder’a („Zakrwawiona ziemia. Europa między Hitlerem i Stalinem”, oryginalny tytuł „Bloodlands. Europe between Hitler and Stalin”, Basic Books, New York, 2010”).

14 czerwca 1941 roku  sowieckie NKWD rozpoczęło areszty i wywózkę ludności z Litwy na Syberię i do innych regionów Związku Sowieckiego. W pamięć tamtych tragicznych wydarzeń od ubiegłego tygodnia trwają na Litwie uroczystości, upamiętniające 70. rocznicę masowych wywózek zorganizowanych przez okupacyjny reżim sowiecki.

W rocznicowych obchodach tych tragicznych  wydarzeń wzięli udział kierownicy państwa, władze samorządowe, organizacje, zrzeszające więźniów sowieckich łagrów, młodzież. W wyniku  trwających aż do roku 1953 akcji terroru wobec ludności, z Litwy wywieziono około 300 tys. osób, z których ponad połowa zginęła w wyniku nieludzkich warunków transportowania i życia w łagrach oraz niewolniczej pracy.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com