Prawda jest nieznana, i prawdopodobnie, w obecnym stanie rozwoju gatunku ludzkiego, nigdy poznana nie będzie. Natomiast to, co stanowi najwznioślejszą cechę tego gatunku, to przyrodzony pęd do poszukiwania prawdy. Ten pęd świadczy o “uduchowieniu" naszego gatunku, wyrażonym w jego - kulturze, wszelkie zatem warunki zewnętrzne, ustroje państwowe, czy idee, wzbraniające lub tylko ograniczające prawo do poszukiwania prawdy, stają się automatycznie wrogami kultury ludzkiej. Józef Mackiewicz. Gdybym był chanem… Kultura, 1958

Polonistyka na UP PDF Drukuj Email
Autor: Andrzej Guobis   
Niedziela, 26 września 2010

WILNIANIE WSPÓŁCZEŚNI
Katedra Polonistyki UW liczy 10 lat

-Dobrze, że filologia polska jest obecna w murach Uniwersytetu Wileńskiego -powiedział podczas uroczystej inauguracji Międzynarodowej Konferencji Naukowej zatytułowanej "Polonistica Vilnensis: paradygmaty rozwoju" z okazji dziesięciolecia Katedry Filologii Polskiej konsul generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Wilnie Stanisław Cygnarowski, gość konferencji.

Przekazał on serdeczne życzenia pracownikom Katedry od ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej na Litwie prof. Jerzego Bahra.

Poproszony o zabranie głosu dziekan Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Wileńskiego prof. Bonifacas Stundžia w imieniu swoim, a także rektora i władz Uniwersytetu przywitał zebranych w najpiękniejszej sali im. Kreve i powiedział:

-Katedra Polonistyki jest jedną z najmłodszych. Studia w pełni odpowiadają założeniom filologii, bo chcemy, żeby uczono się różnych języków. Pragniemy, by się uczono języków i kultur naszych sąsiadów. A studia polonistyczne są bardzo ważne ze względu na historię.

Wyraził też wdzięczność uniwersytetom z Polski, dzięki którym w krótkim czasie, szczególnie przez kilka ostatnich lat, na Katedrze utworzyła się dość duża liczba doktorów, a zwłaszcza pań -doktorów nauk.

-Życzyłbym pracownikom katedry, by pracowali, pracowali i jeszcze raz pracowali, i żeby się starali o habilitację. Dla katedry filologii polskiej widzę piękną świetlaną przyszłość. Cieszę się piękną współpracą z Konsulatem Polskim jak również z Instytutem Polskim w Wilnie - dodał prof. Stundžia.

 
Prezydium jubiluszowej Konferencji, przemawia prof. A. Kaleda
 
Dyrektor Instytutu Polskiego w Wilnie dr Małgorzata Kasner powiedziała, iż jest to wielkie szczęście, że już 10 lat istnieje na Uniwersytecie WileńskimPolonistyka. Podziękowała też pracownikom Katedry oraz gościom z Polski za wszechstronne wsparcie.

Głos przekazano pani prof. dr hab. Elżbiecie Janus, która z ramienia Uniwersytetu Warszawskiego była jednym z pierwszych pracowników Katedry wraz z prof. dr hab. Tadeuszem Bujnickim z Uniwersytetu Jagiellońskiego:

-Gdy przed dziesięciu laty zaczynałam pierwszy wykład w tej sali, to strasznie się państwa bałam. Polonistyka istnieje również dzięki studentom, nie tylko dzięki wykładowcom.

Natomiast prof. Tadeusz Bujnicki oświadczył:

-Mówię z dużym wzruszeniem o tym, co stało się 10 lat temu, kiedy było nas kilkoro. Nasze pierwsze kroki owocują nie tylko w dniu dzisiejszym, ale też dają szansę na przyszłość. Ja sobie nie wyobrażam, żebyśmy nie mogli traktować Katedry jako partnera, a nie tylko jako placówkę, której chcemy pomagać.
-Wiele im zawdzięczamy. Bez prof. Janus i prof. Bujnickiego katedra by raczkowała. Poparły nas władze Uniwersytetu Warszawskiego wysyłając prof. Elżbietę Janus, dr hab. Halinę Karaś, dr Zofię Zaron i dr Tomasza Wroczyńskiego i Uniwersytet Jagielloński wysyłając prof. Bujnickiego - powiedział, już od dziesięciu lat sprawujący obowiązki kierownika katedry, prof. dr. hab. Algis Kaleda.

W pierwszej części konferencji swoje referaty wygłosili: kierownik Katedry Filologii Polskiej na Uniwersytecie Wileńskim prof. dr hab. Algis Kaleda, dr Teresa Dalecka z Uniwersytetu Wileńskiego, prodziekan Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego prof. dr hab. Andrzej Guzek, prof. dr hab. Bohdan Cywiński z Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i dziekan Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego prof. dr hab. Stanisław Dubisz.

Prof. Algis Kaleda, opowiedział o studiach i studentach, zaznaczył, że to jedyna placówka na Litwie, gdzie absolwenci szkół niepolskich mogą się nauczyć języka polskiego jako obcego praktycznie od zera, dlatego studia są dwutorowe, czyli jest podział na dwie grupy - na studentów po szkołach polskich i studentów po szkołach rosyjskich i litewskich. Obecnie studiuje ponad 100 studentów, co bardzo cieszy zarówno kierownika, jak też pracowników - absolwentów uniwersytetów w Polsce, m. in. Uniwersytetów Warszawskiego, Jagiellońskiego i Wrocławskiego. Niezwykle interesujący referat przedstawiła dr Teresa Dalecka, dotyczący dziejów polonistyki wileńskiej w okresie międzywojennym, był fragmentem jej doktoratu, który został wydany w postaci książkowej przed kilkoma tygodniami w Krakowie. Tematem referatu prof. Andrzeja Guzka były "Studia polonistyczne w jednoczącej się Europie". Prof. Bohdan Cywiński wygłosił referat pt. " Uczestnictwo w Unii Europejskiej krajów Europy Środkowo-Wschodniej - trudności i szanse". Referatem prof. Stanisława Dubisza pt. " Hierarchia pojęć politycznych i społecznych w krajach Europy Środkowej i Wschodniej" zakończono pierwszą część konferencji. Druga część dotyczyła przede wszystkim specyfiki Polonistyki Wileńskiej. Doc. Viktorija Ušinskienë mówiła o specyfice nauczania języka polskiego jako obcego. Dr hab. Halina Karaś opowiedziała o badaniach dialektologicznych, które organizowała wraz z dr Krystyną Rutkowską z UW. Wyprawy odbywały się nie tylko na Wileńszczyznę, ale również na Smołwy i szeroko pojmowaną Kowieńszczyznę(czyli tereny od Kowna do Poniewieża).Te tereny zostały nazwane przez prof. Čekmonasa "Archipelagiem wysp polskich", gdyż nadal w wielu miejscowościach można się porozumieć w języku polskim. Apelowała o zbieranie materiałów, póki żyją starsze osoby, mogące przekazać zapomniane już wyrazy i obyczaje."Tradycja czy nowoczesność? O dylematach w konstruowaniu wykładu uniwersyteckiego" - tak brzmiał referat dr. Jerzego Kaczorowskiego. Dr Tomasz Wroczyński zakończył drugą cześć konferencji kilkoma uwagami o "Rodzinnej Europie" Cz. Miłosza. Nie jest to przypadkowa książka, bo bohaterem jej jest Wilno, Uniwersytet i jeśli jeszcze uściślić - to bohaterami są młodzi poloniści.

Tego dnia odbyło się również uroczyste spotkanie pracowników Katedry z gośćmi konferencji. Następnego dnia wzięli oni udział w dyskusji panelowej. Studenci zaś wysłuchali wykładów, wygłoszonych przez dr dr Zofię Zaron i Jolantę Chojak, dr. hab. Elżbietę Janus i prof. Bohdana Cywińskiego.

Andrzej Guobis, student II roku Polonistyki UW

Nasz Czas 30/2003 (619)

Nasz Czas