…Henryk Sienkiewicz był pisarzem dla dzieci, które na zawsze zostają w nas i którymi my na zawsze zostajemy gdzieś w głębi naszych serc i w mrokach podświadomości. Stefan Żeromski był pisarzem dla młodzieży. Józef Mackiewicz jest pisarzem dla dorosłych, dla ludzi w wieku męskim, wieku klęski.
Marian Hemar. Tydzień Polski, 1966

Po raz dwudziesty pierwszy w przeddzień Dnia Obrońców Wolności, który jest obchodzony 13 stycznia, spod bramy Cmentarza Wojskowego na Antokolu do baszty telewizyjnej w dzielnicy Lazdynai, z udziałem kilku tysięcy uczestników, głównie młodzieży i żołnierzy, odbył się tradycyjny bieg „Drogą życia i śmierci” - od miejsca pogrzebania - do miejsca oporu i bohaterskiej śmierci w czasie ataku wojsk sowieckich na basztę telewizyjną. 

W ten sposób co roku jest czczona pamięć tych, którzy zginęli w styczniu 1991 roku: Lorety Asanavičiūtė, Virginijusa Druskisa, Dariusa Gerbutavičiusa, Rolandasa Jankauskasa, Rimantasa Juknevičiusa, Alvydasa Kanapinskasa, Algimantasa Petrasa Kavoliukasa, Vytautasa Koncevičiusa, Vidasa Maciulevičiusa, Titasa Masiulisa, Alvydasa Matulki, Apolinarasa Povilaitisa, Ignasa Šimulionisa i Vytautasa Vaitkusa.
Uczestnicy biegu przed jego rozpoczęciem z udziałem przedstawicieli władz Litwy, organizacji społecznych, instytucji i szkół złożyli wieńce i kwiaty na grobach obrońców w panteonie wzniesionym na cześć ich bohaterskiego czynu.

 Każdy z 2485 uczestników tegorocznego biegu, który dotarł do finiszu, otrzymał symboliczną odznakę o pokonaniu dziewięciokilometrowej trasy. Najmłodszym uczestnikiem, który pokonał trasę był 7 – letni uczeń, a najstarszym – 83 – letni mężczyzna.

 Pierwszy tego rodzaju bieg odbył się w roku 1992.

Na zdjęciach: składanie wieńców i kwiatów na grobach obrońców wolności; uczestnicy biegu wyruszają na trasę.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com